Informacje, Praca w Wielkiej Brytanii, Warunki pracy

Warunki pracy w Wielkiej Brytanii

W Wielkiej Brytanii nie ma regulacji dotyczących maksymalnej liczby godzin pracy. W różnych częściach kraju stosuje się różne rozwiązania. Większość osób pracuje 37,5 godzin w tygodniu i ma cztery tygodnie (20 dni robocze) urlopu w roku. Jeśli do wykonania jest więcej pracy, pracodawcy oczekują pracy w godzinach nadliczbowych. Niektórzy zapłacą ci za to, inni uznają, że mieści się to w zwykłej wypłacie, a jeszcze inni dadzą ci w zamian dodatkowe dni wolne.

Gdy ktoś obawia się utraty pracy i chce zrobić dobre wrażenie, często pracuje za darmo w godzinach nadliczbowych, nawet jeśli nie zostanie o to poproszony. Badania wykazują, że zwiększenie liczby godzin pracy wcale nie powoduje zwiększenia wydajności lub poprawy jakości.

Związki zawodowe utraciły wiele ze swych wpływów i pracodawcy nie muszą traktować ich jak partnerów w negocjacjach czy uznawać ich przedstawicieli. Jednak związki nadal istnieją i w wielu branżach prowadzą negocjacje w imieniu pracowników. Zapytaj swoich kolegów z pracy, czy zapisanie się do związku byłoby korzystne.

PODPISYWANIE UMOWY
Gdy otrzymasz do podpisania umowę o pracę, uważnie przeczytaj wszystkie punkty. Upewnij się, że w pełni rozumiesz, co podpisujesz. Umowy mogą być różnej długości – od jednego akapitu do kilku stron. Często mają one formę listów od pracodawcy lub szefa działu, w którym przedstawiona jest oferta pracy i zawarta jest prośba o podpisanie dokumentu lub napisanie własnego listu potwierdzającego przyjęcie oferty (patrz rysunek 7.). Jeśli nie otrzymałeś umowy do momentu rozpoczęcia pracy, musisz o nią prosić aż do skutku. Nie dotyczy to prac tymczasowych – w takich przypadkach pracodawcy rzadko spisują umowy. Z pewnością możesz jednak poprosić o krótki list z potwierdzeniem uzgodnionych warunków.

Pamiętaj, że jeśli pracujesz w Wielkiej Brytanii, to regulacje prawne dotyczące zatrudnienia w twoim rodzimym kraju nie dotyczą cię. Warunki zatrudnienia to sprawa umowy między tobą a twoim pracodawcą i podlegają one wyłącznie prawu Wielkiej Brytanii.

Lista kontrolna: umowa o pracę
Twoja umowa powinna zawierać następujące punkty:
•  nazwę stanowiska,
•  krótki opis stanowiska,
•  nazwisko osoby, której podlegasz (bezpośredniego przełożonego),
•  miejsce pracy,
•  liczbę godzin pracy (ile godzin tygodniowo, które dni, które godziny),
•  wysokość zarobków,
•  jak często, kiedy i w jakiej postaci będziesz otrzymywać wynagrodzenie,
•  prawo do urlopu,
•  kiedy i w jaki sposób umowa może zostać zakończona.

Zarobki w Wielkiej Brytanii
Większość pracowników otrzymuje wypłatę co miesiąc, czekiem lub przelewem na konto bankowe. Pamiętaj o założeniu konta bankowego przed otrzymaniem pierwszej wypłaty. Jeśli nie zdążysz, poinformuj o tym dział kadr lub księgowość w swojej firmie – być może wypłacą ci pierwsze pobory gotówką. Zazwyczaj wypłata następuje pod koniec miesiąca. Otrzymana kwota będzie już pomniejszona o podatek dochodowy i ubezpieczenie (oraz ewentualnie składki na pracowniczy fundusz emerytalny). Pracownicy sezonowi – na przykład zbieracze owoców – są czasem opłacani gotówką co tydzień lub codziennie, na godziny lub na akord. Negocjując stawkę z pracodawcą będziecie rozmawiać o dochodach rocznych (p.a. – per annum), nawet jeśli pracujesz tylko w niepełnym wymiarze godzin lub jesteś zatrudniony na sześciomiesięczny kontrakt.

Równe szansę
Brytyjczycy, szczególnie w Londynie, przyzwyczajeni są do pracy z cudzoziemcami, tak więc jest mało prawdopodobne, że będziesz dyskryminowany w pracy z powodu swojej narodowości. Jednak w momencie zatrudniania i gdy pojawi się szansa na awans, twoje pochodzenie może okazać się pewną przeszkodą. Dyskryminacja na tle rasowym i pici jest niezgodna z prawem. W Wielkiej Brytanii kobiety mają prawo do takiej samej płacy jak mężczyźni wykonujący podobną pracę. W teorii brzmi to nieźle, ale w rzeczywistości kobiety nie są zatrudniane na najwyższych stanowiskach, nawet jeśli ich kwalifikacje są równe kwalifikacjom kandydatów będących mężczyznami. To samo dotyczy osób o innym pochodzeniu. Trudno udowodnić, że jest się dyskryminowanym ze względu na płeć lub rasę. Jeśli masz pewność, że tak właśnie dzieje się w twoim przypadku, możesz zasięgnąć porady prawnej i dowiedzieć się, co możesz zrobić w takiej sytuacji. Porozmawiaj z przedstawicielem związków zawodowych lub odwiedź najbliższe biuro Citizens Advice Bureau. Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja kobiet i obcokrajowców szybko się poprawia. Można już spotkać kobiety i cudzoziemców zajmujących stanowiska na średnim szczeblu kierowniczym, a także wśród najwyższego szczebla. Prawdopodobnie możesz osiągnąć taką samą pozycję co biały Anglosas – ale będziesz musiał pracować ciężej i być lepszy od swoich brytyjskich kolegów.

Dyskryminacja z powodu wieku
W Wielkiej Brytanii istnieje pewna forma dyskryminacji i nie jest ona bezprawna. Chodzi o dyskryminację osób starszych. Wielu ludzi starających się o pracę zauważa, że nie bierze się ich kandydatury pod uwagę, jeśli przekroczyli 40. rok życia. Osoby, które już pracują w firmie stwierdzają, że nie są awansowane, jeśli osiągnęły już ten wiek. Jest to oczywiście śmieszne – dojrzały kandydat może być niemal tak elastyczny i zdrowy jak osoba młoda, a w dodatku z pewnością dysponuje większym doświadczeniem i potrafi być lojalniejszy. Jednak szefowie działu kadr często myślą schematami i oferty pracy kierują do „odpowiednio wykwalifikowanych osób w wieku 25-40 lat”.

STOSUNKI Z KOLEGAMI Z PRACY
Ludzie, którzy ze sobą pracują, zazwyczaj nie spędzają wolnego czasu w swoim towarzystwie, chociaż czasem zdarza im się spotkać na przyjęciu lub bożonarodzeniowym lunchu. sanie notatek służbowych. Sekretarki pisały notatki do innych sekretarek z prośbą o potwierdzenie otrzymania poprzedniej notatki od swoich szefów. Wypłatę miałam otrzymywać co tydzień, ale zawsze gdy prosiłam o swoje pieniądze, słyszałam inną wymówkę: a to nie można było znaleźć książeczki czekowej, a to osoba, która podpisywała czeki, była na urlopie. Pracowałam tam przez siedem tygodni. Pod koniec na moją dzienną dietę składał się chleb z masłem, połówka jabłka i cały pomidor. Firma była skąpa, ale zapewniała bezpłatną kawę. Piłam mnóstwo kawy z czterema kostkami cukru w filiżance i dużą ilością mleka. Bardzo schudłam. Pewnego dnia zdałam sobie sprawę, że nie będę sobie mogła pozwolić na tygodniowy bilet na metro i że nie zostaną mi żadne pieniądze najedzenie.

Na szczęście zadzwoniła do mnie konsultantka z biura pośrednictwa pracy, w którym się zapisałam, a następnie z którego się wypisałam po znalezieniu pracy. Zapytała, czy dobrze mi w tej pracy, a gdy odpowiedziałam, że nie, zaproponowała mi inną posadę: sekretarki w dziale marketingu firmy, która zamierzała eksportować swoje towary do Włoch. Dostałam tę pracę od razu i otrzymałam odpowiednią umowę. I tak musiałam jakoś’ przeżyć pierwszy miesiąc do momentu pierwszej wypłaty -przyjaciółka oddała mi swoje talony obiadowe, a gospodarz, u którego wynajmowałam mieszkanie, zgodził się poczekać z czynszem. Ze względu na to wszystko moje pierwsze tygodnie tutaj były okropne”.

Deborah zwraca uwagę na inne podejście do pracy
„Brytyjskie podejście do pracy bardzo różni się od podejścia w Stanach Zjednoczonych. Ludzie tutaj są bardzo ostrożni i niechętnie się wychylają. Pracowałam w dziale marketingowym firmy komputerowej i takie nastawienie było dla mnie bardzo frustrujące, ze względu na niską wydajność. Brytyjczycy uważają, aby nikogo nie urazić i nie rozmawiają o trudnościach i różnicach tak otwarcie jak Amerykanie”.

POD ROZWAGĘ
1.    Czy znasz jakieś osoby twojej narodowości, które pracowały w Wielkiej Brytanii? Jakie mają doświadczenia? Co sądzą o brytyjskim podejściu do pracy?
2.    Czy jesteś skłonny pracować w godzinach nadliczbowych? Jak dużo? Jak długo? Jeśli będziesz czuł, że twoi pracodawcy wykorzystują cię, jak grzecznie zaprotestujesz?
3.    Co zrobisz, jeśli spotkasz się z otwartą lub skrywaną wrogością ze strony kolegów spowodowaną twoim pochodzeniem lub narodowością?
4.    Co zrobisz, jeśli nie będzie ci się układało z kolegami lub szefem?
5.    Wyobraź sobie najgorszy z możliwych scenariuszy – co byłoby dla ciebie najtrudniejsze lub najbardziej przykre? Pomyśl, jak czułbyś się w takiej sytuacji i co mógłbyś zrobić, aby rozwiązać problem?

Be the First to comment.

Leave a Comment