Legalna praca, Oferty pracy, Ogłoszenia o pracę, Praca w Unii

Możliwości zatrudnienia Polaków w krajach Unii Europejskiej

Wyjazdy w ramach umów rządowych

Wyjazdy do krajów, z którymi zawarte zostały umowy dwustronne realizowane są przez Wojewódzkie Urzędy Pracy w dwóch formach:

Przyszły pracodawca zagraniczny wskazuje imiennie konkretnego polskiego obywatela. Pracodawca zazwyczaj zna osobiście kandydata, ponieważ zatrudniał go już w latach poprzednich.

W ramach ofert anonimowych. Pracodawca zagraniczny oczekuje wskazania odpowiedniego kandydata przez polski urząd pracy.

Wykaz umów i szczegółowe dane dotyczące każdej z nich zawierają załączniki. Inne możliwości wyjazdów za pośrednictwem Wojewódzkich Urzędów Pracy W ramach bezpośrednich uzgodnień pomiędzy byłym Krajowym Urzędem Pracy a partnerami zagranicznymi Polacy mogą wyjeżdżać też do pracy za granicą do krajów, z którymi Polska nie ma umów o przepływie pracowników.

Norwegia — realizacja programu rekrutacji polskiego personelu medycznego do pracy w Norwegii. 15 stycznia 2000 r. Krajowy Urząd Pracy zawarł porozumienie w tej sprawie z norweską Dyrekcją Pracy. Jak dotąd rekrutacja obejmuje wyłącznie zawody pielęgniarskie. Obecnie w Norwegii pracuje ok. 100 Polek.

Irlandia — staże zawodowe w branży gastronomiczno-hotelarskiej. Możliwość wyjazdu dla kelnerów, barmanów, kucharzy, recepcjonistów itp.

Wielka Brytania, wyspa Jersey — dzięki współpracy z Jersey Tourism Commitee — Jersey Hospitality Associacion istnieje możliwość wyjazdu na 6-9 miesięcy do pracy w gastronomii i hotelarstwie.

Włochy — dzięki współpracy z samorządami zawodowymi i pracodawcami istnieją oferty wyjazdów dla pielęgniarek.

Wyjazdy za pośrednictwem prywatnych agencji pośrednictwa pracy

Wg stanu na 31 grudnia 2001 r. w Polsce funkcjonowało 114 prywatnych agencji pośrednictwa pracy, upoważnionych przez prezesa Krajowego Urzędu Pracy do kierowania Polaków do pracy za granicą.

W 2001 r. dzięki pośrednictwu prywatnych agencji do pracy wyjechało 29 tys. osób, z tego 90 proc. wyjechało do pracy na morzu (marynarze, rybacy, oficerowie). Prywatne agencje wysyłały Polaków głównie do Norwegii, Grecji, Wielkiej Brytanii, na Cypr i Maltę. Obywatele polscy mogą podejmować pracę za granicą u pracodawców zagranicznych na zasadach obowiązujących w kraju zatrudnienia.

W oparciu o umowy i porozumienia międzyrządowe o wzajemnym zatrudnianiu pracowników Wojewódzkie Urzędy Pracy prowadzą nabory dla kandydatów zainteresowanych pracą długoterminową poza granicami kraju. Podejmowane działania mają na celu podwyższenie kwalifikacji zawodowych oraz językowych.

Jak ubiegać się o pracę w Unii Europejskiej?

Zanim zaczniesz starać się o wyjazd do pracy do UE, dowiedz się, z którymi państwami Polska podpisała umowy dwustronne, zezwalające Polakom na pracę na ich terytorium. Aktualnie umowy takie zawarliśmy z Niemcami, Belgią, Francją, Luksemburgiem i Hiszpanią. Ta ostatnia została podpisana 2 maja 2002 roku. Umowy dwustronne między Polską a krajami członkowskimi UE realizowane są w dwóch formach:

ofert imiennych — czyli poprzez wskazanie polskiego obywatela przez przyszłego pracodawcę (np. gdy pracodawca zagraniczny zgłasza do pracy konkretnego kandydata, z którym wcześniej już współpracował i nadal wyraża chęć zatrudnienia go)

ofert otwartych — najczęściej dzieje się tak, gdy pracodawca zagraniczny liczy na wskazanie przez polskie urzędy pracy osób zainteresowanych wyjazdem i podjęciem pracy za granicą, którzy jednocześnie spełniają kryteria wymienione w ofercie pracodawcy.

W przypadku ofert imiennych — przyszły pracodawca powinien wystąpić z wnioskiem do właściwego urzędu pracy o zatrudnienie konkretnego pracownika z Polski. O ile decyzja urzędu pracy będzie pozytywna, wówczas dokumenty o zatrudnienie — umowa o pracę — przekazywana jest do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej (dokładnie do Departamentu Współpracy z Zagranicą). Ten Departament koordynuje zatrudnienie obywateli polskich za granicą. Z Ministerstwa Pracy, dokumenty przekazywane są do właściwego dla miejsca zamieszkania przyszłego pracownika Wojewódzkiego Urzędu Pracy, który przekaże umowę o pracę zainteresowanemu. Następnie z otrzymaną umową należy udać się do urzędu konsularnego danego państwa w celu uzyskania wizy z prawem do pracy na terenie danego państwa Unii Europejskiej.

Oferty otwarte — przekazywane są przez zagranicznych pracodawców, reprezentantów krajów z którymi Polska podpisała umowy dwustronne, do Wojewódzkich Urzędów Pracy. Oferty te są przeznaczone dla bezrobotnych zarejestrowanych w danym województwie. Urząd Pracy udostępnia zainteresowanym oferty pracy za granicą i o ile spełniają oni kryteria zaznaczone przez pracodawcę (najczęściej chodzi o język, wiek, zawód), wówczas procedura ubiegania się o wizę z prawem do pracy jest taka sama jak w przypadku ofert imiennych.

W celu otrzymania informacji o uznaniu w krajach Unii zdobytych kwalifikacji należy skontaktować się z ośrodkami informacyjnymi, tzw. contact points w każdym z 15 państw „starej” Unii lub w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w Warszawie (to polski contact point). Adresy wszystkich contact points znajdują się na stronie Komisji Europejskiej pod adresem:

http://europa.eu.int/comm/internal—market/qualifications/docs/contact–points/info-points—en.pdf

W każdym z nowych krajów Unii istnieje również contact point, którego adres znajduje się pod ww. podanym adresem. Serwisy internetowe dotyczące poszukiwania pracy. Internet to niezwykle pomocne narzędzie w poszukiwaniu pracy. Poniżej podana została lista najpopularniejszych serwisów, które mogą dostarczyć potrzebnych informacji.

Be the First to comment.

Leave a Comment